React Advies & Training

Specialist voor professionele aanpak van verbale en fysieke agressie en het verhogen van mentale weerbaarheid.

Agressie en mensenrechten: onlosmakelijk verbonden

25 okt 2018

Veel Niet-Gouvernementele Organisaties (NGO’s), handelen uit idealisme en vanuit een bepaalde waarde en visie die ze op het leven hebben. Ze treden hierbij zo neutraal mogelijk op en vertegenwoordigen geen overheid. Neem bijvoorbeeld een onderwerp als mensenrechten, bedoeld om iedereen op aarde een menswaardig bestaan te laten hebben. Dus ongeacht waar iemand naartoe gaat, zou hij/zij overal ter wereld dezelfde mensenrechten moeten hebben om een menswaardig bestaan te kunnen leiden. Iets wat veel NGO’s willen realiseren. Maar waar lopen NGO’s tegenaan? En hoe krijgen zij te maken met agressie in hun werkveld?

Allereerst is het belangrijk om te weten dat er een onderscheid is tussen een “westerse” visie op mensenrechten en een overige visie. In de praktijk is het al vanuit de geschiedenis zo dat de lokale bevolking zelf bepaalt in hoeverre de mensenrechten gelden als er een andere bevolkingsgroep zich wil vestigen in hun territorium. Het meest sprekende voorbeeld hiervan is het vluchtelingenvraagstuk. En dan met name de opvang van de vluchtelingen. Dat vraagstuk is momenteel natuurlijk heel actueel, maar zeker niet nieuw!

Vluchte​lingenstromen en mensenrechten

In 1709 kreeg Engeland een enorme stroom bootvluchtelingen uit Duitsland te verwerken. De ruim 13.000 vluchtelingen werden in tenten buiten Londen opgevangen. Tegenwoordig zijn er nog steeds grote vluchtelingenstromen vanwege oorlogen en andere economische gronden. Zo weten we dat de Libische kustwacht een boot vol vluchtelingen benaderde en ze beroofde in plaats van hulp aanbood. Deze vorm van agressie is ongekend en ethisch verre van wat we heden ten dage onder mensenrechten verstaan. En dat terwijl de Libische kustwacht wordt gefinancierd en getraind door de EU. Zo heeft de EU tientallen miljoenen beschikbaar gesteld om de vluchtelingenstromen vanuit Libië tegen te gaan. Echter heeft dit geleid tot een grote vorm van criminaliteit, agressie (zowel onderling als tegen de vluchtelingen), verkrachtingen en mishandelingen.

Agressie is een onderdeel van de manier waarop groepen mensen onderling met elkaar communiceren. Agressie is ook een middel om groepen mensen te beïnvloeden om naar de maatstaven van de “leiders” te leven. Dit ongelijk treffen medewerkers van een NGO dagelijks in grote getallen aan. De vormen van agressie staan haaks op de visie en waarden van de NGO medewerkers en de belangen die zij hebben. Zij worden vaak ongewild zelf ook slachtoffer van agressie. 

Omgaan m​et agressie als NGO medewerker

Om NGO medewerkers hierop voor te bereiden zijn trainingen over agressie nodig. Het herkennen en weerstand bieden tegen mildere vormen van agressie kunnen escalatie voorkomen. Hoge intensiteiten van agressie kunnen voor traumatische ervaringen zorgen. Preventief werken zorgt voor een humaan bestaan als onderdeel van de mensenrechten.

Mensenrechten zijn eenvoudig, maar het toepassen ervan valt in de praktijk niet mee. Helaas hoort agressie bij de primitieve manieren van communiceren. Communiceren om te overleven tussen de duizenden om een menswaardig te kunnen leven.

Bron: “Mensenrechten” van Daan Bronkhorst & Eduard Nazarski

 

« Terug